naamloos kladblok

Dit is het openbare kladblok van de man achter de toetsen.   --> Hij rommelt hier wat met stukjes tekst of losse plaatjes. Een gedicht, misschien. of een verhaal. Een beeld. Het heeft geen naam; niet alles moet altijd maar weer een naam hebben. En zijn toetsenbord klikt nog steeds. Langzaam, hortend, tik, klikketik, eh...
Hier, bijvoorbeeld, stopt de linkerboventekst alweer. Rechtsonder staan de rechterlinks zich beleefd aan te bevelen. <--   links is een grijze klik naar van alles wat er vroeger stond.

Min of meer vlak sonnet; zonder maar, maar met en

voilà: niets -
helemaal,
he-le-maal
niets.

helemaal
niets,
niets.
helemaal

en na de volte
blijkt er ruimte
voor nog meer leegte.

snijd uit deze leegte
na de volte
onze ruimte.

Niet lezen graag, of anders snel maar weer vergeten

overdag
blaas ik rook
door een spinnenweb

's avonds
loop ik met een gieter
in de regen

de woorden die ik schrijf
streep ik door - snel
voor jij ze kan lezen

ach nee joh
kom nou
ik ben niet gek hoor

nooit
loop ik
met gieters in de regen

wel blaas ik
's avonds én overdag
rook door spinnenwebben

en schrap met liefde
alle woorden die ik schrijf
voor ik ze lees

De groeten uit Ja / Nee / Weet het niet

Slapen

Ik zou beter moeten opletten, want als ik beter had opgelet zou ik weten waar ik had gelezen dat niet alleen mannen, maar ook vrouwen zich met niet meer dan één ding tegelijkertijd kunnen bezighouden.
Dit zou kort geleden zijn gebleken uit een onderzoek, dat ik graag nog eens zou herlezen.

Ik twijfel namelijk sinds gisteravond, omdat het me net leek of mijn brein meer dan één ding behapte en graag zou ik weten wat ik over het hoofd zie.

Het was bedtijd, maar slapen, ho maar.
Goede raad was duur, want geen schaap liet zich tellen. Ik wist me zelfs geen enkel telkaar beeld voor te stellen.  Er was alleen geluid.
Het normale oorsuizen, dat naar verluidt een rondzingen is van stroompjes in je hoofd, de wind buiten en het kamer geluid, dat wil zeggen: een tikkende wekker en de ademhaling van een alsmaar rustiger ademhalende A. Hierover wond ik me zo op, dat het bonzen van mijn hart zich vermengde met het ruisen van de zee in de kinkhoorn: mijn oor in het kussen.

Ik probeerde daarom gewoon maar wat ik altijd probeer: het tellen van mijn hartslag.
Mijn hart klopte best wel snel; ik telde één, twee, drie etc. en dit hield ik in het begin best wel bij, maar bij de één-en-twintig raakte ik mijn hartslag kwijt en het werd dus 1-2-3-4-5-6-7-8-9-dertig-1-2-3-4-5-6-7-8-9-veertig, etceteras. Bij de tel van honderd-één-en-twintig raakte ik de cadans kwijt, maar toch - ondertussen één-tot-en-met-negenend - op de 3 pikte ik mijn hartslag weer op, dus ...-3-4-5-6-7-8-9-honderddertig, waarna …-3-4-5-6-7-8-9-honderd­veer­tig en zo verder.
Tijdens woorden als honderddertig en honderdveertig telde dus  ik wel degelijk de hartslagen 1 en 2 en vervolgde op de cadans met 3.

Daarenboven kwam nog eens een extra gedachte, die misschien absurd was: ik dacht ineens als ik me misschien de cijfers 1 tot en met 9 zou voorstellen in plaats van zo'n ongezien schaap, hetgeen mij mogelijk leek, nou eh... wat dan? Cijferbeelden in plaats van telschapen.

Dit waren toch wel een stuk of drie gelijktijdige gedachten in mijn hoofd. Maar: waren die nu gedachten gelijktijdig of los - in split seconds achter elkaar? Deze gedachten kwamen toch allemaal zo vlak bij elkaar in mijn hoofd? En zo blijft er twijfel: denk ik zoiets nu gelijktijdig of keurig sequentieel, kommilfoo...

En tóch geloof ik dat ik dat gelijktijdig zou kunnen denken. Een geloofskwestie dus.
Als ik mij een voorstelling maak van mij chemo-elektronisch ik-fabriekje dan geloof ik dat dit gelijktijdig is
Ik kan me niet voorstellen dat ik maar één ik ben.
Niets dwingt gelijktijdigheid af.

Het hoeft verder geen betoog dat ik zo om en nabij de driehonderdenvijftig genoeg had van het tellen van de hartenklop en dat ik me toen verloor in allerlei andere gedachten die me in slaap brachten. Een droomloze slaap.

Slapen is en blijft een vreemd werkwoord.

Terwijl de natuur, ja, dat ook nog eens

Terwijl, bijvoorbeeld

wanneer
een enkel woord
genoeg is

tenzij
een ander woord
genoeg is

omdat
dát ene woord
genoeg is

zodat
een enkel woord
genoeg blijft

Gebouw na vervoeging tot de eerste flarf

                  verbouw zonder ingrijpen

                  ga binnen als één persoon
kom na de behandeling buiten
als de totaal andere twee
met nieuw plafond

                  zo’n acuut voornemen
in een hoofd vol overtuiging
                  onveranderlijk
verslagen zekerheid
                  
hoor de  gedachtenecho
                  is het de mijne?
als  ik ervoor kies
                  ís het de mijne      
                  
maar gelukkig is
tot nu toe altijd
een eind gekomen
                 aan elk jaar

                 zonder ingrijpende verbouwing

Gebouw, imperatief

                  bedenk het gebouw

                 kies  onfeilbaar  falen  als  fundament
plavei elk vertrek met goede voornemens
betrek de wanden uit vluchtigheid
tel de tegels naar de hel

                  draai  door  de  dagelijkse  draaideur
begroet iedereen met hoi of werk ze
                  echo elke wedergroet
bewandel  de wandelgang

kies hierbij een eigen tred
                  stap  onvervaard
trip kokette hakjes
                  sluip ongezien

struikel voorzichtig
zoek naar de zijweg
beken uw onschuld
                  weet de vluchtweg

                  wees dit gebouw

Gesprek tussen niet en hier

hier staat niet
de tekst die beschrijft
waarom deze tekst geschreven is
noch waarom deze tekst dat niet beschrijft

hier staat de tekst
die niet beschrijft
waarom deze geschreven is

echter waarom
ze dat hier doet
beschrijft ze evenmin

Kwart over acht

kijk voor je
groet niemand
vanaf je fiets
’s ochtends onderweg

automobilist
noch fietser
buspassagier
noch wandelaar met paraplu

niemand behalve
de man met hond
vanwege de hond
zonder doel onderweg

deze man met
hond zonder doel
is niet voor niets
doelloos onderweg met die hond

Scenario voor man en printer

Publiek vult de zaal.

      Het doek gaat op.
      Het toneel is een pantry; koffiemachine, printer, prikbord, prullenmand.

Bij de koffiemachine staat niemand.
Bij de printer een man met de rug naar de zaal.
De man kijkt naar de printer.
Naar het prikbord
Nogmaals naar de printer.
Buigt naar voren, draait hoofd schuin naar rechts, links van printer.
Steunt met rechterhand op printer.

Richt zich op en wacht nog even.
Brengt twee vingers naar mond.
Wijsvinger en middelvinger.
Loopt dan weg met grote passen.
Man af naar links.

      Doek valt.

      Zonder pauze gaat het doek weer op.
      Zelfde toneel.

De man van daarnet komt op van links.
Doet korte gehaaste passen naar printer.
Stopt daar weer met de rug naar de zaal.
Na een paar tellen wachten maakt de printer geluid.
Zoemt, rammelt, klikt, klakt, spuugt A4.
Man wacht nog even kijkt nog even naar printeruitvoer.
Pakt dan het papier.
Bekijkt het.
Draait het om en bekijkt ook achterzijde.
Kijkt boos naar papier.
Boos naar printer.

      K ij k t   d a n   b l a n c o   h e t   p u b l i e k   i n .

Zucht.
Frommelt A4.
Prop paraboolt in prullenbak.
Man verdwijnt uit beeld.
Rechts nu.

Koffieautomaat?
Prikbord?
Stille getuigen.

      Doek valt.

Publiek verlaat de zaal.

De ikvorm

goed dan - oké dan -
dan ben ik vandaag de wolk
zo spreekt de ikvorm
hier - deze ene wolk

niet persé vandaag
alleen  nu  dwz. hier
vijf voor middernacht
zo denkt de wolk die spreekt

noch de maan
noch mijn eigen regen
noch de helverlichte plantenkas
niets - niets verraadt mijn aanwezigheid

geen grond
zee noch hemel
niets zal ik raken
aldus de wolk die denkt -

maar ik wolk
dus ik wolk
zo gebaart de wolk
die zichzelf -als vanzelf- tot wolk wolkt

De de sprook

de de verhaalt
van ooit  en ergens en ach en
dat daar dan de de een een zou zijn

maar daar waar een een een een is
is die subiet de de - zodat
de de de de blijft

toch droomt de de zich
alsmaar - ijl, wa-
zig - een een

een een, die
- zo die bestaat -
van  de de het het krijgt

Het vergeten van de parlevinker

bijvoorbeeld
de tocht van de twee
naar de afgelegen boerderij
langs het aangemeerde schip

de golven klotsen nog altijd zwart
de vlakte blijft grijs verregend
het jochie weet niet meer
de parlevinker minder

het winkeltje - het gediesel van de boot
petrolie, witbrood, omo en exota
leeftocht voor afgelegen boer
en aangemeerde schipper

ruik met de binnenneus
een inwonende vader
alles kwijt en
gedoogd

bij het eten
zijn onze-vader-die
zijn dagelijkse bijbelpagina
zijn onbegrepen woordenstroom

weet op het erf de ren rechts
de emmer over de broedse hen
zie aan de achtersloot van schilkampen
in het huisje de ton met deksel en latrinelucht

herinner de parlevinker later in de stad
met bakkerskar en winkelwagen
tot hij de vader volgt
met alles kwijt

schrijf het toch maar op
herlees het en vergeet
met schrijven zelf
wat je vergat

Markt

Het is alweer even terug dat ik ze daar in Deventer zag zitten: Bernlef, Verhagen en Vinkenoog en deze week moest ik daar weer even aan denken vanwege het poëzienieuws van 11 december op nu.nl: P.C. Hooft-prijs naar Hans Verhagen. Wie zou wie zoiets nou niet gunnen. Ik hem wel, in ieder geval.

Zij zaten in signeerseance op het Tuinfeest in Deventer rond een inderdaad ronde tafel op de boekenmarkt.
Er zaten ook nog wat anderen, (Dixhoorn, Deel en hoe heet ze ook weer) maar ik was er speciaal naartoe gelopen voor de eerste twee. Na en naast K.Schippers waren zij twee van mijn literaire jeugdliefdes en ik kocht zelfs wel eens iets van hen. Bijvoorbeeld, Brits van Bernlef en Sterren, Bellen, Cirkels van Hans Verhagen. Deze stonden nog altijd ongesigneerd in de kast, daar zou ik wat aan doen, dus had ik ze meegenomen.

Ik zal hier maar meteen een nare, vrekkige eigenschap bekennen: op paar uitzonderingen na betaal ik niet graag ergens het volle pond voor.
Levensmiddelen koop ik liefst op de uiterste houdbaarheidsdag met 50% stikker en boeken tweedehands of in de uitverkoop. Zo ook de beide bundels hierboven; Brits voor een gulden - ik weet niet meer waar - en Sterren, Bellen, Cirkels voor een rijksdaalder, samen met Lucebert's Val voor Vliegengod - in totaal voor 4,50 bij V&D (dit was in 1974 plusminus drie kopjes koffie bij de Hema).
Bernlef vond het prachtig, riep over de tafel Zo is het dus! Niks waard, hè, die poëzie, stak daarbij het boekje in de lucht en daarna signeerde J.Bernlef goedgemutst met Henk Bernlef.

Ik moest met de bewaarde kassabon uit 1974 Hans Verhagen eerst nog wel even bewijzen dat ik het boekje écht bij V&D had gekocht, want hij had zijn spullen daar nooit op de schappen verwacht.
Zijn suggestie, dat ze alleen met de uitverkoop boven de toonbank zouden zijn gekomen, lijkt mij ingegeven door fight-the-50's-establishment nostalgie.
Als opdracht schreef hij de dichtregel Verboden over gras te lopen van pagina 53 op het titelblad, nadat hij mij naar mijn geboortejaar had gevraagd voegde er mondeling aan toe dat je dat die bordjes tegenwoordig nergens meer zag.

Toen ik daarna weg liep en naar het scheen niemand anders iets wilde laten signeren schalde de stem van Simon wervend over het pleintje, zodat ik zijn Am*dam/Madmasterbundel maar kocht, met een zuinig trekje om mijn mond, dat pas een paar weken later over ging tot ik voor één euro Wondroos scoorde. Ook Simon Vinkenoog signeerde en schreef op het voorblad het meest bondige, misschien wel mooiste egogedicht dat ik van hem ken:

     Ik stond op de
     markt en ik
     riep!

Zelf roep ik niet zo hard op de markt, maar ik luister.
Zo hoorde ik op een Provençaalse markt laatst dit gedicht:

       Le marché de Gordes et ses touristes Américains
      
      elle   well then - what will we do first
      lui     ... whatever ...
      elle   what IS whatever
      lui     whatever!

Toen ik 's avonds in Apeldoorn uit de trein stapte werd ik afgehaald door A.
Ik keek vrolijk, zei ze. Is poëzie toch nog ergens goed voor, was ik blij haar te zien of was ik gewoon zomaar blij?
Nee, geen antwoord geven, niet doen.

Snap

dat daar
- dit hier ook -
is een ikmachientje

dat dit daar
een ikmachientje
is

dat
snap ik - ook ik
ben een ikmachientje -

dat ik snap
dat dat - of dit -
een ikmachientje is

dat -of dit -
snap ik
niet

een ikmachientje
met gebrekkig snapmechaniekje
dat ben ik

Sint Jacobsladder

Jammer toch, de dood van zeven Sint Jacobschelppeutertjes, getuige hun halve skeletjes, aangespoeld op het winderige strandje, waar volgens de legende een stuk of vier Maria's uit het heilige land aanlandden in wat later Frankrijk werd.

Sketeltjes verzameld door een naamzieke, op zijn dagje zee zonder letterzucht.

Ja, het is wel weer die eeuwige dood. Maarruh, wat wou je daarmee nou eigenlijk zeggen?

Kenteken

Weekje weg geweest.
La France, de Provence in dit geval. Soit.
Hoe 't was? Warmer dan chez nous, zeg maar, maar dat was te verwachten.
De voorafgaande week had ik al wat last van francophonie. Met paraplui, s'il vous plait, oui-oui en comme toujours.
Een dikke 100o km rijden. Péage. De te verwachten blamage van het afrekenpoortje met altijd weer de langste wachtrij, want ook hier heerst Murphy.

Het reisdoel? Nou, het heette daar Gordes.
Mooi hoor, vooral om 7:14 PM, want dan kan je daar dé Gordesfoto maken.



Anyway, een weekje rien de tout.

Oké. Ook in la douce France groeit gestaag het autopark, 2CV's en R4's worden ook hier ingeruild voor japanezen en daarop gelijkende vierwielers. Waar men tot in het voorgaande bezoek sprak van nummerplaten van 4 cijfers twee letters en dan het nummer van het departement (01: c'est Paris, 69: Lyon, 26: Drôme, etc.), tegenwoordig spreekt men hier al vaak van drie cijfers, drie letters en dan nog steeds zo'n departementssuffix.

Ik ben gek op nummerborden, probeer -bijvoorbeeld- altijd te raden waar those Germans are from, usw. en hoe al die andere NL auto's nieuwer zijn dan de onze. Of ouder, dat ook wel eens. (En: let ook eens op de spiegelbare kentekens in TV-reclames. Op gebruik in GB en AUS voorbereid.)
Een kinderachtige letterhonger, maar niet zo kinderachtig als hoe ik, ik beken het hier maar eerlijk, de hele tijd uitkeek naar een bepaald nummerbord.
Pas laat op de terugweg zag ik het: 771 AJQ 54, een piepklein zwart Peugeot'je met een jonge vrouw erin. Uit Nancy of zo.  Metz?
Het ging me niet uit mijn kop, hoe ik me ook ervoor schaamde. En schaam.
Ik kende hem niet en zal hem nooit kennen: AJQ.
Lees zijn "Gevoelsmens" maar hier. Het is mooi werk.
Niet meer typen nu.
Starik kan het toch beter.
Sorry, dat ik hem niet kende.
En voor de rest.

Of ook dát niet. Nee? Nou - tapaz…, of eh…, dan maar Japans, schat?

Iets over vertaalbaarheid

( Nederlandstalige versie )

1	2	3	4	5
6	7		8	9		10
0	∞			0

Uw haiku mag best boos zijn

‘luister toch!’ knal ik
bliksemflits geeft donderslag
dus zij weer - ‘luister!’

dan slaat ze de deur
krijst een verbeten stilte
stampt me de trap op

van drift maai ik gras
groen bloed kleeft aan machinemessen
dáár gaat ons gazon

Herhaalrecept

tel tot 17
voor het beste resultaat
( dit 17× )

…, of 18, 19
als je je echt vertellen wil
vertel je maar - vertel

- soort van index -

Zeven vissen

Twee halve touwtjes:
- één aan een roeiboot,
- één aan een leefnet.

In de roeiboot:
Durk [50] en ik [9].

In het leefnet
zeven [7] vissen:

  vis,
    vis-vis,
      vis-vis-vis,
- en deze -
          ^de-ze-^ven-_de-vis.

Zeven zo vermoeide vissen
[lang-]langzaam onderweg
door steeds troebeler water
naar de bodem van de plas.

Zeven vissen als woorden
in een langzaam leefnet
aan een half touwtje
naar beneden -
gestaag.

Ondanks woorden zoals
ondanks,  desondanks,
desalniettemin en dus
als negen woorden
nooit op de bodem
maar onderweg:

            ^leef-net, _{half-t^ouw-tje},
        ^de-ze-^ven-_de-vis,
      vis-^v_is-vis,
    vis-^vis,
- en deze -
  v_is.

[april 2003]

---

Laatst bijgewerkt op 11 juli 2009

Hieronder staat een linklijst naar bijna alles wat ik allemaal op mijn naamloos kladblok plaatste.
Voor wie wil echt alles wil zien is er ook nog wat meer, bijvoorbeeld:
- een lijst met alle maandarchieven
- een nog steeds best wel complete index van alles op datum
Er komt misschien ook ooit nog een reeks hoffelijke, klikbare categorieën.

De selectie is verdeeld in groepjes die, naar ik hoop, ergens op slaan.

Eigen werk, bedoeld als poëzie, ontstaan op dit naamloos kladblok

[ Gesprek tussen hier en niet --- Kwart over acht --- Scenario voor man en printer --- De ikvorm --- De de sprook --- het vergeten van de parlevinker --- Snap --- Of Of ook dát niet. Nee? Nou - tapaz…, of eh…, dan maar Japans, schat? --- Enigszins opgeruimd in de linkerhersenkwab --- Some undiagnosed vowels for Cassiopeia --- Tegeltekst van meester Mahlkopp --- I zonder punt --- Rijm, hoewel privé en kreupel --- A serious case of CamelCase --- Staren in maart --- Een schrikkeldans uit de jaren negentig --- Ach, sorry, even vergeten wie je was --- Zondagmiddag - 2 violen, vader, zus en zusje --- Mantra terwijl meneer Van Dale wacht op antwoord --- Gerucht, geroofd uit een spelonk --- Nergens is zover weg --- Herfstmens --- Zelfportret en profil - XML mix --- Verblindend verbindend --- Het dit en dat spel en naderhand --- file://C:\­jacob\­weblog\­nw\mus en merel (her­zien).html --- Hoe die huppelt --- Westenwind van A naar A --- Nee, niets, dank u, helemaal niets --- Vals plat --- De verovering van de eigen vierkante meter --- Het gedicht --- Ik weet niet waarom ze lacht --- Plan X --- Schrijfslak --- Exfiles --- Still --- Weg kwijt --- De geduldige jutter --- De zaag is bijna rond --- Notities vanuit een bewegende observatiepost --- De herinnering aan M --- Die Tastatur --- Herhaling van liedjes van herhaling --- Clicks from space --- Lief heelal --- Zaagloos vermoeden --- Leerbaar zaamschap --- Ladderlijk --- A quick and dirty kitchen song for cv and jhp --- Het zogenaamde schaap --- Niet alles valt in goede aarde --- Stiltegedicht met oorsuizen --- Famous last words --- Kuifje in de wind --- Ook Machiela blijkt een Friese achternaam --- Het jaar nadat, later en nog later --- Hoe en wanneer de keel te schrapen --- Het axioma van Stelling --- Maak jij maar eens een gedicht voor mij --- Avond, een trage stroom rimpelloos water, windstil --- Alstublieft! Hier is uw fruit --- Dit is een overwegend vlak land --- Twee peren --- Vandaag is het alweer 17 maart --- Het wordt maar niet echter --- Bezoek van tante --- Scenario met oude man --- Finale --- Tekst in wachtkamer --- Recreatiezaal in ruste --- Figuurzaag --- de negen vrij korte gedichten die beginnen met dit --- De kakkerlak op de tafel --- De muzen --- Gjin gesicht, né, it is gjin gesicht --- 12:05 --- Zacht met de Z van zacht --- een onaf gedicht, bijv. wat is de titel? --- Eén man, twee vrouwen, 48 regels en iets Fries ]

Eerdere eigen gedichten, meestal ontstaan op SchrijfNet

[ Forensic detectives --- Zelfportret en profil (tekst) --- De steen --- De drie gedichten van Gerlund Ratkop --- Zeven vissen --- De dood van de dode mol --- Ik zie het al: alweer weer zo'n poëtica --- Zijn zwarte kamer --- Gewicht --- Het eendelig drieluik --- Alles dempen --- De gedroomde herinnering --- Drie pagina's uit een dromenboek --- Een man in een kamer --- Nebentier,übertier --- Dichterbij de alleseter --- De verloren code van gestempelde getallen --- De tafel blijft buiten beeld --- Jongens: dit is Frits. Hij kan o zo mooi tekenen! --- Gesundheit, Rrose --- Een solipsist komt nooit alleen --- Variaties rond het echtpaar Escher --- De vaderverrader --- Een veenmol op het asfalt --- Gedicht met vis en dochter --- Kras ]

Meer beeld, minder tekst

[ [Trying to...] PLA - Robert Wyatt --- The grapes of whatever --- Frank Zappa & Captain Beefheart Willie the Pimp animation --- Whodunnit --- Wie wil er nou geen omelet? --- 'Snijden aan het gras' --- Ikzelf als ondertapijt --- Zelfportret en profil --- Middelgroot aaa-beeld --- Boeket Aubette --- Brandschatten --- Het verzoekschrift van de stramme kastanje --- Hoe de scherven te serveren --- Vereenvoudigde weergave van een ouderlijk huis --- Waldgeflüster aus Hornwald --- Keurig in een netje --- De jonge haas van Dürer uit 1502 volgens Google nu --- Pyjamaletters --- De klacht van de boomfluisteraar --- Het quatre-mains --- De gestoorde ontvangst --- Blik in oude doos, blik uit oude doos --- Ansichten uit een overwegend vlak land --- Herfsttafel --- Naamloos vierluik --- Voetstappen in de lucht --- Tekst, tekst, tekst en tekst --- Vingerwijzing --- Ik, mijn schim en mijn schaduw op de fiets --- Kater op bed --- Maanwolker ]

Meer tekst, minder beeld; meer proza, minder poëzie

[ Markt --- Kenteken --- Zes pixels zullen vast wel mogen --- Onthechting? Misschien. Oké, het moet dan maar --- Als hij zwijgt is hij sprekend zijn vader --- De windgong --- Gauloise blues --- Druivenverdriet --- Geen weg terug --- De tuinbaas --- Poesje, poésie --- De autohand --- Waar is Likky? --- Thuisreis #1, #2, #3, #4, #5, #6 en #7 --- Een eenvoudig toeval --- Poezieplankje van een lettervarken --- Een vroege herinnering aan stilte --- Vrijdagmarkt met jacobsladder --- Na driemaal stoppen met vertellen --- Scherven op mijn toetsenbord --- Het apocrief evangelie van de grote OHAMMAHO --- De onthoofde hond --- Intentions --- Man met honden --- Het streekje --- Mooi nieuwe weertaal --- Herinnering aan een haas voor kerst --- Avonturen van B op weg van A naar C --- Zeer ruwe tekstviewer uit cache --- Het is natuurlijk allemaal onzin, maar... --- Ben --- Twee eendjes --- Iets, gevonden op het strand bij Domburg --- Nazomerzonsondergang met cappuccino in Vlissingen --- De broze kroniek --- Schets met man en bijl --- Het kampement --- Kantelen kantelen --- Bijvoorbeeld 6 mei 1888 --- One day in Paris with mr. Dreifke --- Borges of de pizza in Basel --- Onder een eik bij Arrabloy --- De strijkster --- Man met hoed en bril --- De zonsopkomst om 8:42 --- De uitleg --- Het dutje van de oude dame --- Driftbuien met kapstok --- Rode pet --- De dobbelsteen --- De administraat en het elektrisch mechaniekje --- De schoen en het gebrek aan fantasie --- De twee zusjes --- Iets over 'Niets met voetbal' --- Venti Latir --- Heen en weer naar Leeuwarden in 1995 --- Beweegredenen --- Iets korts voor bij de koffie --- Over de smaak van verse mier --- De arm van de meester --- De poel --- Leiden warum, Leiden wozu --- Cold cases --- Een virusje --- De dictees van juf Nauta --- Preutelig --- Poedercoating --- Ida --- Een lik van Karel over mijn voorhoofd --- Van een achterkamer en vijf aliens ]

Iets met werk van anderen

Literair [ I'm not Jan Wolkers --- Zelfmoord des zeemans --- Ontbijt met Krol --- K.Schippers wint Libris Literatuurprijs 2006 --- Liedje dat rondgaat - Frank Koenegracht --- (7·V·'83) Uitwerken!! (H.C.ten Berge) --- John Cooper Clarke --- Jan Engelman - En rade --- Zeven gedichten van K.Schippers --- Werkelijkheid - J.C van Schagen --- Oliver Reynolds - Thaw (cont'd) --- Oliver Reynolds - Thaw ] , architecturaal [ Het graf van Adolf Loos ontworpen door Adolf Loos --- Jean Jacques Lequeu (1757-1826) --- Frederick Kiesler - Endless House (1947-...) --- Rudolph M. Schindler - Lovell Beach House, 1926 --- Approximately 350,000 slides (Charles en Ray Eames) ] iets fotografisch [ Return to the unreadable Mt ... ...gan --- Henri Cartier-Bresson [22.8.1908 - 2.8.2004] --- Daguerre als daguerrotype --- Jeugdsentiment (Jo(h)an van der Keuken) ] , alfabetisch [ Native Rock Art Font - TrueType --- Een zacht alfabet uit 1978 (Claes Oldenburg) --- Economisch alfabet uit maart 1952 ] en eh... dus eh... kunst [ Some dingthings - enige thingdingen --- Iets naamloos van Joseph Cornell --- Jan Schoonhoven, 1972, 45x60, 74/190 --- Co Westerik (06-03-2004 t/m 09-05-2004) --- Overal is leegte ] ... maar waar laat ik Werkman? En Arp? Of Doesburg. El? Hier? [ The next call slideshow --- Februari-aanbieding - H.N.Werkman --- Trijntje Soldaats en Minne Koning --- Dank U, meneer van het internet --- De constructeur (Lissitski) --- Arp, Arp, Arp en 2x Arp-Arp --- Een gedicht, een plaatje en nog een gedicht (Schwitters) ]

Enne nog meer?
Nou eh... mijn eerste log was Meneer Stelog op 2 december 2003.